‘Mijn kracht is niet dat ik nooit val, maar dat ik altijd opsta’
Op dinsdag 8 maart tussen 15.30 en 21.00 uur vierde Lokaal-O Internationale Vrouwendag. Het werd een warme, vrolijke happening waar ruim 50 heel verschillende vrouwen en enkele mannen op afkwamen. Bij binnenkomst stonden koffie, thee en taart klaar en werden de bezoekers verwelkomd met vrolijke evergreens van De Oppeppers Karin en Shanti. In haar welkomstwoord kondigde Birgit Oelkers het programma aan en vroeg zij aandacht voor vrouwen en oorlogsgeweld.
Natuurlijk kon Lokaal-O op deze Internationale Vrouwendag niet om het oorlogsgeweld in Oekraïne heen. Buiten wapperde de Oekraïense vlag, wie wilde kon een geel/blauw lintje opspelden en er stond een pot voor donaties ten behoeve van Giro 555, waaraan bezoekers royaal doneerden. Maar, zo benadrukte Birgit, de terechte aandacht voor Oekraïense vluchtelingen, veelal vrouwen en hun kinderen, mag niet de aandacht voor en opvang van andere vluchtelingen in Baarn verdringen.
Lokaal-O Talkshow
Na deze introductie verzorgden De Oppeppers het eerste aanstekelijke optreden op het podium in Lokaal-O. Daarna startte de ‘Lokaal-O Talkshow’ over veerkracht. Drie vrouwen vertelden vanuit hun ervaringen over hoe je, ondanks grote of kleine tegenslagen en verdriet, toch manieren vindt om sterker te worden en door te gaan. Waar halen zij hun veerkracht vandaan?
Rima Alhrbat vertelde hoe zij in Syrië haar mooie leven met een goede baan, familie en vrienden achter moest laten om bij het begin van de coronaperiode als vluchteling in Baarn te komen wonen. Alleen, in een dorp waar ze niemand kende, een onbekende taal, instanties die gesloten waren én gelukkig wel een heel lieve buurvrouw. Ze stortte zich op het leren van de taal en naarmate de lockdowns minder streng werden, ontstonden er nieuwe contacten en ruimte om niet alleen te treuren over haar verlies, ook al zijn die emoties er nog steeds, maar ook vooruit te kunnen kijken en blij te zijn.
Zina Kesab ging in op hoe ze als dochter van Irakese ouders opgroeide in een klein dorp in Nederland, daarna met haar ouders terug moest naar Irak en nu sinds vijf jaar weer in Nederland woont. Een levensreis die gepaard ging met strijd, met haar ouders, haar religie, en waar ze littekens van draagt. ‘Littekens die mij gemaakt hebben wie ik ben en die ik met trots draag.’ Voor Zina is veerkracht luisteren naar wat je hart te vertellen heeft, dicht bij jezelf te blijven en te geloven in morgen.
Saskia Romeijn, coach en therapeut, reageerde op de verhalen van Rima en Zina en gaf aan dat het niet uitmaakt waardoor iemand vastloopt, of dat nou iets groots of kleins is. Het gaat erom dat je kunt groeien, je kunt ontwikkelen, je stem laat horen. Of, zoals Zina het benoemde: ‘Mijn kracht is niet dat ik nooit val, maar dat ik altijd opsta.’ Met de aanwezigen werd nog nagepraat over hun verhalen en ervaringen met veerkracht.
Dansoptredens
Ondertussen maakte de Baarnse volksdansgroep Papoetsi zich op voor hun eerste optreden na de lange lockdownperiode. De zeven vrouwen in hun kleurrijke kostuums uit verschillende landen trakteerden de zaal op een aantal traditionele dansen uit o.a. Israël, Roemenië en als afsluiter een dans uit Oekraïne, die vol enthousiasme ontvangen werden.
Na een korte pauze was daarna het toneel aan de High Heels Dansgroep onder bezielende aanvoering van Rasarani Keilman. De meiden dansten hun Fierce Fab Fest powerdans en de muziek zweepte de aanwezigen op. Als uitsmijter nodigde Rasarani iedereen uit om allemaal mee te bewegen. Dat leverde een zinderend spektakel op waarbij de hele zaal enthousiast en vol overtuiging danste op de krachtige beat van Chaka Khan’s ‘I’m every woman’, die Jack Visser als geluidsman van deze swingende Internationale Vrouwendag voluit liet horen.
Internationaal buffet
En daarna was het tijd voor het overheerlijke, internationale buffet, met hapjes gemaakt door Rima, Rasha, Rana, Manal, Shanaz, Nona, Marjo en Birgit. Iedereen genoot, schepte meermaals op en prees de kookkunsten van alle koks. Nieuwe en hernieuwde ontmoetingen kwamen tot stand. De gesprekken aan tafel waren levendig. Deze editie van Vrouwendag 2022 voelde als vanouds. Iedereen genoot weer van en met elkaar en ging met een warm gevoel en een hoop nieuwe ontmoetingen rijker naar huis.
