CoronaKronieken

Erica de Bilder

Hoe gaat het met je?

Ik ben gezond en ik heb het heel druk. In februari ben ik teruggevlogen vanuit Los Angeles en met keelpijn thuisgekomen. Maar ik ben niet ziek geworden. Ik zou nu in India hebben gezeten om theaterlessen te geven op een internationale school. Die lessen geef ik nu online. Van maandag tot en met vrijdag. Dat is behoorlijk intensief. Veel van de coronaperikelen gaan langs me heen.

Met wie heb je nog contact en hoe?

Ik heb gelukkig een partner, en dat vind ik een zegen. Het is belangrijk dat er iemand is die je nog kan aanraken, met wie je hand-in-hand kan lopen. Dat is bijna een levensvoorwaarde. Met onze buren drink ik af en toe koffie, op gepaste afstand, ik schrijf veel kaarten en bel veel nu ik niet naar vriendinnen toe kan. We hebben geen auto en ik heb besloten niet met het openbaar vervoer te reizen voorlopig. En Nienke van Lokaal-O komt twee maal per week langs. Zij is eigenlijk de enige die mijn huis binnenkomt.

Doe je nu dingen anders of andere dingen?

Ik merk niet zo veel verschil. Ook omdat ik het zo druk heb. Soms vergeet ik ’t gewoon dat ik afstand moet houden. ’t Nieuwe normaal is natuurlijk niet normaal. Ik kom natuurlijk niet meer in Lokaal-O, ook dat contact loopt nu via Zoom of telefoon. Elke dag doe ik yoga of mediteer ik. Ook mijn yogalerares Claudia geeft haar lessen digitaal. 

Waar word je nu blij van?

Als ik klaar ben met mijn werkdag geniet ik nu veel meer van kleine dingen: van het brood dat partner Giuglio bakt, de attenties die we krijgen: een bloemetje van Nienke, de Soep- en TaartExpress, de buurvrouw die iets lekkers langs brengt. En ik geniet van de natuur die ongestoord doorgaat. De schone lucht. Het is, ondanks de offers die het vergt, toch bijzonder dat de luchtvervuiling zo is afgenomen.

Welke tip heb je voor iedereen die in hetzelfde schuitje zit?

Ga naar buiten als je dat kan en mag. Wij zijn in Baarn bevoorrecht dat het hier relatief rustig is en we zo de natuur in kunnen. Probeer verder een ritme te vinden en je daaraan te houden. Ik merk dat een vaste structuur mij op de been houdt.

Is er iets wat je meeneemt vanuit deze coronatijd?

Ja, ik ben me meer bewust van wat ik echt nodig heb. Ga niet meer voor elk wissewasje naar de winkel. Heb ik geen paprika in huis, dan verzin ik wat anders. Ik ben al in geen tijden in een schoenen- of kledingzaak geweest, en ik mis het niet. Dat de ‘hogesnelheidstrein’ waar we in zaten nu veranderd is in een boemeltje bevalt me. Wat rustiger aan, liever kwaliteit dan kwantiteit. Misschien praat ik vanuit een luxepositie, maar zo ervaar ik het wel.