CoronaKronieken

Karin Beukeboom

Hoe gaat het met je?

Het gaat eigenlijk heel goed. Ik ben gezond, we zijn nu met het hele gezin thuis en ik doe nog steeds veel, zoals ik normaal ook veel doe. Ik ben niet geschikt voor stilzitten. Ik werk nog drie dagen, en verder ben ik heel erg druk. Niet meer in De Boemerang, maar ik doe nog hetzelfde. Ik wil er zijn voor anderen.

Hoe doe je dat? Hoe lukt het je anderen te helpen?

Er zijn zoveel mensen die het nu lastig hebben en alleen zijn, die probeer ik een beetje te steunen. Ik stuur veel kaartjes, maak praatjes op afstand, breng boeken langs, maak een wandelingetje met een ander. Ik ken mensen die in de marge een beetje geld verdienden en nu geen inkomen meer hebben. Dat is zo schrijnend. Of mensen die nergens meer toe komen omdat ze bang zijn. Ik verzin dan wat om wat luchtigheid te brengen. Bijvoorbeeld met het stropdassenproject. Een kunstproject waarbij stropdassen verwerkt worden in kledingstukken en -accessoires. Ik breng stropdassen en materialen langs en help iemand een beetje op gang.

Ben je zelf niet bang dan?

Ik laat het gewoon niet binnenkomen. Alles draait nu om corona, al het andere wordt vergeten, daar hoor je niks meer over. Er gebeuren nog genoeg mooie dingen en je kunt als je gezond bent nog steeds veel doen. Ik heb nog zoveel ideeën. Natuurlijk hang ik ook wel eens op de bank, maar ik laat me niet verlammen.

Welke tip zou je nu aan mensen willen geven?

Ik zou zeggen: zoek contact met andere mensen. Juist als je alleen bent en veel binnen zit. Ga niet zitten wachten op een telefoontje van een ander, maar pak zelf de telefoon én doe iets waar je blij van wordt. Misschien heb ik makkelijk praten, ik snap heel goed dat sommigen daar moeite mee hebben en af en toe een duwtje in de rug kunnen gebruiken.